« أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ » معناى آن واضح است . و بدنبال اين جمله براى مؤمنان و كافران مثلى زده فرمايد : « مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ » يعنى مثل گروه مسلمانان مانند بينا و شنوا است و مثل گروه كافران مانند كور و كر است ، زيرا شخص مؤمن از حواس خود سودمند شود چون آنها را در راه دين به كار اندازد ، و شخص كافر از آنها بهره‌مند نگردد و از اينرو مانند كسى است كه اصلا حسّ بينايى و شنوايى ندارد . « هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا » آيا حال كور و كر با حال بيناى شنوا نزد شخص عاقل و خردمند يكسان است ؟ و چنانچه نزد مردمان خردمند ايندو يكسان نيستند همچنين حال شخص مؤمن و كافر نيز يكسان نيست . « أَ فَلا تَذَكَّرُونَ » آيا در اينمطلب تفكر و انديشه نمىكنيد تا حقيقت را دريابيد ؟